Πίσω στις αρχές του 2023, πριν από μόλις τριάμισι χρόνια, το πολιτικό τοπίο στην -προεκλογική τότε- Τουρκία ήταν πολύ διαφορετικό. Εστιάζοντας στην κόντρα τους με τον Ερντογάν, το μοναδικό θέμα που θα μπορούσε να τα «ενώσει», έξι κόμματα της αντιπολίτευσης προετοιμάζονταν να πάρουν μέρος στις διπλές εκλογές (βουλευτικές και προεδρικές), ενωμένα υπό την ομπρέλα της καλούμενης «Εθνικής Συμμαχίας» (Millet Ittifaki), που ήταν τότε το αντίπαλο δέος στην επονομαζόμενη «Λαϊκή Συμμαχία» (Cumhur Ittifaki) των κ.κ. Ερντογάν και Μπαχτσελί.

Σε εκείνη την αντιπολιτευόμενη «συμμαχία» των έξι συμμετείχαν πολιτικές δυνάμεις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, που «ενώθηκαν» όμως με στόχο να «ανατρέψουν» τον Ερντογάν: το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) στο οποίο ανήκαν τότε οι κ.κ. Κιλιτσντάρογλου, Ιμάμογλου και Οζέλ, το επονομαζόμενο Καλό Κόμμα (iyi) της Μεράλ Ακσενέρ (πρώην υπουργού Εσωτερικών του Ερμπακάν), το Κόμμα Δημοκρατίας και Προόδου (DEVA) του Αλί Μπαμπατζάν (πρώην υπουργού Εξωτερικών και ΥΠΟΙΚ του Ερντογάν), το Κόμμα του Μέλλοντος (Gelecek) του Αχμέτ Νταβούτογλου (πρώην πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών του Ερντογάν) κ.ά.

Για πρώτη φορά στα χρονικά, πρώην υπουργοί του Ερντογάν στρέφονταν εναντίον του, συγκροτώντας κοινό μέτωπο με κοσμικιστές, ισλαμιστές και εθνικιστές.

Η αντιπολιτευόμενη «Συμμαχία του Έθνους» τελικώς ηττήθηκε στις εκλογές του 2023, αλλά δεν τα πήγε και τόσο άσχημα. Ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, τον οποίο τα έξι αντιπολιτευόμενα κόμματα είχαν κατεβάσει ως προεδρικό υποψήφιο ενάντια στον Ερντογάν, εξασφάλισε σχεδόν 48% στον δεύτερο γύρο των προεδρικών, το υψηλότερο ποσοστό που είχε ποτέ λάβει υποψήφιος της αντιπολίτευσης σε προεδρική αναμέτρηση.

Από την στιγμή που έχασε το μομέντουμ ωστόσο, η αντιπολιτευόμενη «συμμαχία» των έξι δεν κατάφερε να επιβιώσει. Ο μονοθεματικός της χαρακτήρας και οι εσωτερικές της διαφορές ίσως να εξηγούν τις διαλυτικές τάσεις που έκαναν την εμφάνισή τους αμέσως μετά τις εκλογές και τελικώς επικράτησαν.

Από την στιγμή που δεν επέτυχαν τον μόνο κοινό τους στόχο, που ήταν η ανατροπή του Ερντογάν, οι εν λόγω δυνάμεις δεν είχαν πια άλλα κοινά, αλλά ούτε και την υπομονή που θα απαιτούνταν προκειμένου αυτές να κρατηθούν «ενωμένες» για άλλα πέντε χρόνια, έως τις κάλπες του 2028.

Ακόμη κι έτσι ωστόσο, οι εκλογικές επιδόσεις της «Εθνικής Συμμαχίας» το 2023 (το σχεδόν 48% στις προεδρικές και το περίπου 35% στις βουλευτικές) δεν ήταν αμελητέες, ενώ λίγους μήνες αργότερα, στις δημοτικές εκλογές του 2024 το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) θα έκανε το μεγάλο comeback παίρνοντας όλους τους μεγάλους δήμους της Τουρκίας αλλά και πολλά συντηρητικά προπύργια, προς μεγάλη απογοήτευση του Ερντογάν.

Ωστόσο, εν έτει 2026 πια, αν και δεν μεσολάβησαν νέες εκλογές, το κομματικό τοπίο στην Τουρκία έχει πια αλλάξει άρδην… προς όφελος του Ρ. Τ. Ερντογάν.

Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), ο μεγάλος νικητής των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2024, μόλις διαλύθηκε υπό το βάρος εξωτερικών νομικών πιέσεων (διώξεων) και εσωτερικών τριγμών (Οζέλ vs Κιλιτσντάρογλου), ενώ ο Εκρέμ Ιμάμογλου, ο μεγάλος νικητής των εκλογών στην Κωνσταντινούπολη, βρίσκεται στη φυλακή.

Αλλά και πέρα από το CHP, φθίνουσα ήταν η πορεία και για πολλά από τα άλλα μέλη της «Εθνικής Συμμαχίας», με τη Μεράλ Ακσενέρ να ανακοινώσει επί παραδείγματι ότι αποχωρεί από την ηγεσία του κόμματός της.

Συμπληρώνοντας το παζλ της αντιπολιτευτικής οπισθοχώρησης, ο άλλοτε πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών Αχμετ Νταβούτογλου ανακοίνωσε αυτήν την εβδομάδα ότι αποχωρεί από την πολιτική και ότι διαλύει το κόμμα (Gelecek) που είχε ιδρύσει το 2019, ενώ οι τέσσερις εναπομείναντες βουλευτές της εν λόγω παράταξης θα συνεχίσουν να συμμετέχουν στη συνολικά 20μελή κοινοβουλευτική ομάδα Yeni Yol μαζί με βουλευτές του κόμματος Ευδαιμονίας (Saadet) και του DEVA.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, το μεγαλύτερο κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης είναι το Yeni Parti (Νέο Κόμμα) του Οζγκιούρ Οζέλ που προήλθε από την πρόσφατη διάσπαση του CHP και πλέον μετρά 91 βουλευτές (στους οποίους, έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε προσχωρήσει ο δήμαρχος Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς).

Το εν λόγω κόμμα, ωστόσο, δεν δικαιούται και δεν πρόκειται να λάβει κρατική χρηματοδότηση πριν από τις επόμενες εκλογές, στις οποίες δεν καν είναι βέβαιο ότι θα του επιτραπεί να πάρει μέρος, ειδικά εάν αυτές διεξαχθούν πρόωρα…