Πρωινή Γαλήνη

Δημοσιεύθηκε: Φεβρουάριος 11, 2016

Ηλίας Μαγκλίνης

ΠΡΩΙΝΗ ΓΑΛΗΝΗ

Μεταίχμιο. Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα.

Τηλ: 211 3003500, fax: 211 3003562. e-mail: metaixmio@metaixmio.gr
www.metaixmio.gr – ISBN: 978-6

Θα πρέπει να το πούμε από την αρχή, αυτό που ο συγ­γραφέας αναφέρει στο τέ­λος του βιβλίου: «Η ΠΡΩ­ΙΝΗ ΓΑΛΗΝΗ είναι μυθιστόρημα, δη­λαδή προϊόν μυθοπλασίας. Μολονό­τι εμπνέεται και βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα και υπάρχουν μεμονωμένες αναφορές σε υπαρκτά πρόσωπα, σε ό,τι αφορά τους βασικούς χαρακτήρες είναι όλοι επινοημένοι». Άνετα λοιπόν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ιστορικό μυθιστόρημα». Ένα ιστορικό μυθιστό­ρημα που καταπιάνεται με μια περίοδο που σαφέστατα θέ­λουμε να αγνοούμε.

Και δεν μιλάμε βέβαια για την περίοδο του Εμ­φυλίου. Ούτε γι’ αυτήν ακολούθησε. Γι’ αυτές έχουν γραφτεί πολλά μυθιστορήματα και δι­ηγήματα. Ο λόγος για τον πόλεμο της Κορέ­ας. Ο τίτλος άλλωστε του βιβλίου το ξεκαθα­ρίζει. Να μην ξεχνάμε ότι οι Κορεάτες αποκα- λούν την χώρα τους ως «Η χώρα της πρωινής γαλήνης».

Κι εδώ κάποιος – όχι και τόσο αδικαιολόγητα- θα μπο­ρούσε να ρωτήσει: «και τι μας νοιάζει τι έγινε στην Κορέα;». Ε, λοιπόν μας νοιά­ζει και μας παρανοιάζει! Η Ελλάδα είχε άμεση εμπλοκή στο εκεί πόλεμο και είχε και θύματα. Από τις 3 Δεκεμβρίου 1950 που έφτασαν οι πρώτοι Έλληνες (αερο­πόροι του 13ου Σμήνους με 7 μεταφο­ρικά αεροπλάνα C-47 Dakota) έως τον Δεκέμβριο του 1955, οπότε κι αποχώρη­σαν οι τελευταίοι στρατιώτες του ΕΚΣΕ (Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος στην Κο­ρέα), υπήρξαν 194 νεκροί και 610 τραυ­ματίες. Ακόμα, από τα 9 συνολικά ελλη­νικά C-47 Dakota που πήγαν εκεί, επέ­
στρεψαν μόνον τα 5. Να πούμε ακόμα ότι το ΕΚΣΕ ξεκίνησε ως τάγμα -με ορ­γανική δύναμη σχεδόν κατά 50% αυξη­μένη σε σχέση με την κανονική οργανι­κή δύναμη- και κάποια στιγμή έγινε σύ­νταγμα, με δύναμη που ξεπερνούσε τις 2.000 άτομα! Τώρα γιατί η λογοτεχνία μας δεν είχε ασχοληθεί με αυτόν τον πόλεμο, συγνώμη, αλλά δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε.

Πάλι καλά που μας προέκυψε η «Πρωινή Γαλήνη». Στις σελίδες του βι­βλίου δεν έχουμε απλώς την ενδιαφέ­ρουσα -ας χρησιμοποιήσουμε τον όρο «επαγγελματική»- ιστορία ενός νέου που ξεκινά να γίνει αερο­πόρος και τελικά πολε­μά ως αξιωματικός του στρατού, αλλά γενικό­τερα της ζωής του. Ο συγγραφέας (δημοσι­ογράφος στο επάγγελ­μα) καταφέρνει να μας μεταφέρει με επιτυ­χία σε εκείνη την επο­χή. Το ενδιαφέρον του αναγνώστη -ακόμα κι αν δεν του πολυαρέσουν τα «στρατιωτικά αφηγήματα»- παρα­μένει αδιάπτωτο.

Γιατί πρέπει να επαναλάβουμε ότι η «Πρωι­νή Γαλήνη» δεν είναι ένα «στρατιωτικό αφήγημα». Τα στρατιωτικά, όπως και τα αεροπορικά, στοιχεία μπορεί να δί­νονται με αρκετή ακρίβεια, αλλά δεν εί­ναι παρά το περίγραμμα της όλης ιστο­ρίας. Και μια και το ‘φερε ο λόγος, τα αεροπλάνα Helldiver δεν ανήκαν στην 337 Μοίρα -όπως αναφέρεται στη σελί­δα 145- αλλά στην 336 που τότε ονομα­ζόταν «Μοίρα Βομβαρδισμού». Μικρό το κακό βέβαια, αλλά η ακρίβεια πρέ­πει να καλύπτει ολόκληρο το φάσμα του αφηγήματος.

Τελικό συμπέρασμα; Ένα καλό αφήγημα που αξίζει να διαβαστεί!