Στρατηγικά «ακροβολισμένη» στην «καρδιά» της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, η Πολωνία, μια χώρα σχεδόν 40 εκατομμυρίων κατοίκων, έχει κοινά σύνορα με την Ουκρανία του Ζελένσκι, τη Λευκορωσία του Λουκασένκο, αλλά και με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ. Αν και «συνώνυμη» με το Σύμφωνο της Βαρσοβίας (λόγω Βαρσοβίας), η καθολική Πολωνία βρίσκεται παλαιόθεν σε ανοιχτή κόντρα με τη μετασοβιετική Ρωσία του Πούτιν, με την οποία έχει άλλωστε ανοιχτούς λογαριασμούς ιστορικών καταβολών (Κατίν κ.ά.), λογαριασμούς που έμελλε να επιβαρυνθούν με πρόσθετη καχυποψία μετά τα γεγονότα του 2014 (τη μονομερή προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία) και, ακόμη περισσότερο, του 2022 (τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία).

Ο κεντροδεξιός/ευρωπαϊστής Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ από τη μία πλευρά, και ο ήπια ευρωσκεπτικιστής/εθνολαϊκιστικής πρόεδρος της Πολωνίας Κάρολ Ναβρότσκι από την άλλη, διαφωνούν σε σχεδόν όλα, γεγονός το οποίο αναμένεται να καταστήσει τη συνύπαρξή τους εξαιρετικά ακανθώδη και δυσλειτουργική το προσεχές διάστημα.

Ο νεοεκλεγείς Ναβρότσκι ορκίστηκε αυτήν την εβδομάδα πρόεδρος, θέση στην οποία αναμένεται να παραμείνει -εκτός απροόπτου- έως και το 2030, ενώ ο Τουσκ θα είναι πρωθυπουργός «σίγουρα» ως το 2027 οπότε αναμένονται οι επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Τουσκ και Ναβρότσκι διαφωνούν, λοιπόν, σε σχεδόν όλα. Εάν συμφωνούν ωστόσο σε κάτι, επί της αρχής έστω, αυτό είναι ο στόχος της περαιτέρω ενίσχυσης των πολωνικών ενόπλων δυνάμεων, της περαιτέρω θωράκισης της πολωνικής εθνικής άμυνας και της συνέχισης της στήριξης προς την Ουκρανία.

Η Πολωνία ήταν το 2024 η χώρα με τις μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό επί του ΑΕΠ στις τάξεις του ΝΑΤΟ. Ενώ άλλοι (όπως οι Ισπανοί και οι Ιταλοί) ακόμη συζητούσαν τον στόχο του 2%, οι Πολωνοί είχαν ήδη ξεπεράσει το 4%.

Η Βαρσοβία ανέβασε τις αμυντικές της δαπάνες από το 2,7% του ΑΕΠ το 2022, σε 4,2% του ΑΕΠ το 2024, και αυτή η κούρσα συνεχίζεται, πλέον με σημείο αναφοράς τον στόχο του 4,7% για το 2025.

Στον ίδιο τον ιστοχώρο του ΝΑΤΟ, η Πολωνία είχε παρουσιαστεί τον περασμένο Απρίλιο ως «πρωταθλήτρια στην κατανομή των βαρών» («burden-sharing champion»), ενώ εντός των πολωνικών συνόρων έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια μάχιμη πολυεθνική νατοϊκή δύναμη, υπό αμερικανική διοίκηση, στο πλαίσιο της Ενισχυμένης Προωθημένης Παρουσίας (Enhanced Forward Presence) του ΝΑΤΟ στην ανατολική του πτέρυγα. Σημειώνεται ότι στην Πολωνία έχουν την έδρα τους «κομβικές» νατοϊκές διοικήσεις (Multinational Corps Northeast – Multinational Division North East), ενώ επί του παρόντος πέντε γερμανικά μαχητικά Eurofighter Typhoon, συνοδευόμενα από περίπου 150 Γερμανούς στρατιώτες, βρίσκονται σε αεροπορική βάση ανατολικά της Βαρσοβίας, όπου και αναμένεται να παραμείνουν για ένα διάστημα ολίγων εβδομάδων, με το πιλοτήριο στραμμένο, όπως λέγεται, στα στρατιωτικά γυμνάσια Ρώσων-Λευκορώσων (Zapad 2025) που αναμένονται…

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο συνεχούς και ανανεούμενου εξοπλισμού, το πολωνικό υπουργείο Άμυνας συνήψε αυτήν την εβδομάδα μια νέα συμφωνία, ύψους 6,5 δισ. δολ., με τη νοτιοκορεατική Hyundai Rotem για την αγορά 180 αρμάτων μάχης K2 Black Panther με 81 συνοδευτικών οχημάτων.

Η σχετική σύμβαση υπεγράφη στο Γκλιβίτσε, στη νότια Πολωνία, από τους υπουργούς Άμυνας των δύο χωρών. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, τα εν λόγω οχήματα πρόκειται να παραδοθούν στις πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις μεταξύ 2026 και 2030.

Από αυτά τα συνολικά 180 τανκ, τα 116 θα παραχθούν στην έκδοση K2GF, η οποία κατασκευάζεται στη Νότια Κορέα, και τα υπόλοιπα 64 οχήματα στην έκδοση K2PL. Από τα 64 της έκδοσης K2PL, ο στόχος είναι τα 61 να κατασκευαστούν εντός των πολωνικών συνόρων, από την Bumar-Łabędy που είναι θυγατρική της κρατικής πολωνικής PGZ (Polska Grupa Zbrojeniowa).

Σημειώνεται ότι η Πολωνία είναι ένας από τους καλύτερους πελάτες της νοτιοκορεατικής αμυντικής βιομηχανίας στην Ευρώπη, αφού τα τελευταία χρόνια έχει αγοράσει από τη Νέα Κορέα άρματα μάχης K2 (ήδη από το 2022), μαχητικά αεροσκάφη FA-50, πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων Chunmoo, συστήματα πυροβολικού K9 κ.ά.