Ο Αμερικανός πρόεδρος τις επικαλέστηκε ως «απειλές», προκειμένου να προωθήσει τον στόχο της μονομερούς προσάρτησης της Γροιλανδίας που διακαώς επιθυμεί. Εάν δεν πάρουν οι ΗΠΑ το νησί της Αρκτικής, τότε αυτό το «κομμάτι πάγου», όπως το χαρακτήρισε από το βήμα της ομιλίας του στο Νταβός, «θα το πάρουν οι Ρώσοι και οι Κινέζοι»: Αυτό ήταν το επιχείρημά του, ένα επιχείρημα το οποίο όμως εξετάζεται ως ανυπόστατο και παραπλανητικό.

Ως αυτοδιοικούμενο κομμάτι της νατοϊκής Δανίας, η Γροιλανδία είναι ήδη νατοϊκό έδαφος και ως τέτοιο καλύπτεται από το συμμαχικό Άρθρο 5, πράγμα που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει, ούτως ή άλλως, να την υπερασπιστούν στρατιωτικά εάν αυτή απειληθεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν, άλλωστε, ήδη στρατεύματα και βάσεις εκεί, τα οποία και τις οποίες δύνανται μάλιστα να αυξήσουν σε αριθμό και να επανεξοπλίσουν με βάσει ήδη υπάρχουσες συμφωνίες (του 1951) που παραμένουν σε ισχύ.

Ο Ντόλαντ Τραμπ παρουσιάστηκε πάντως, από το Νταβός την περασμένη εβδομάδα, να επιμένει ότι το θέμα της Γροιλανδίας συνιστά πρωτίστως ζήτημα ασφαλείας για τις ΗΠΑ. Σύμφωνα μάλιστα με όσα ισχυρίστηκε, αυτό δεν κατευθύνεται από βλέψεις εμπορικής ή τεχνολογικής εκμετάλλευσης των γροιλανδικών ορυκτών πόρων εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Θα κάνουμε κάτι στη Γροιλανδία γιατί αν δεν το κάνουμε τότε η Ρωσία ή η Κίνα θα την καταλάβουν», είχε δηλώσει ο Αμερικανός πρόεδρος λίγες εβδομάδες νωρίτερα, απευθυνόμενος σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο.

Εν τω μεταξύ ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ προσκάλεσε τη Ρωσία και την Κίνα να ενταχθούν στο «Συμβούλιο Ειρήνης» (Board of Peace) που ο ίδιος προωθεί ως νέο («δια βίου τραμπικό» κι ανταγωνιστικό προς τον ΟΗΕ) μηχανισμό διευθέτησης διεθνών κρίσεων, ενώ αντιθέτως απέσυρε τη σχετική πρόσκληση που είχε αποστείλει στον Καναδά, τον οποίο παράλληλα απείλησε και με δασμούς 100% «εάν συνάψει συμφωνία με την Κίνα».

Ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ έγινε όντως, στα μέσα Ιανουαρίου, ο πρώτος Καναδός ηγέτης που επισκέπτεται την Κίνα έπειτα από οχτώ χρόνια. Στο πλαίσιο αυτής της επίσκεψης, οι δύο πλευρές συμφώνησαν μάλιστα να μειώσουν σειρά από δασμούς και να προχωρήσουν στην αποκατάσταση των μεταξύ τους σχέσεων που είχαν κλονιστεί τα περασμένα χρόνια εν μέσω προστριβών (όταν, για παράδειγμα, το 2018 οι καναδικές Αρχές συνέλαβαν την οικονομική διευθύντρια της Huawei έπειτα από σχετικό αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών και η Κίνα «απάντησε» συλλαμβάνοντας Καναδούς πολίτες ως «κατασκόπους»).

Ωστόσο, αυτό το σινοκαναδικό rapprochement το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα είχε συμβεί εάν η πλευρά Τραμπ δεν είχε προηγουμένως «βομβαρδίσει» -εκείνη πρώτη- τον Καναδά με αυξημένους δασμούς και απειλές προσάρτησης.

Η νέα προεδρία Τραμπ ξεκίνησε πέρυσι με την αμερικανική διοίκηση να εξαπολύει «απειλές» (δασμολογικές ή κι άλλες) κατά συμμάχων και εταίρων των ΗΠΑ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ «εξευτέλισε» δημόσια τον Ουκρανό ομόλογό του, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στον Λευκό Οίκο τον Φεβρουάριο του 2025, αλλά χειροκρότησε θερμά τον Ρώσο ηγέτη Βλαντίμιρ Πούτιν όταν τον υποδέχθηκε στην Αλάσκα τον Αύγουστο της ιδίας χρονιάς.

Μέσα στο 2025, ο Αμερικανός ηγέτης έπλεξε το εγκώμιο του (πρώην τζιχαντιστή) μεταβατικού προέδρου της Συρίας Άχμεντ αλ Σάρα, τον οποίο μάλιστα έβγαλε από τη λίστα με τους τρομοκράτες, απάλλαξε από κυρώσεις και καλωσόρισε σε Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη.

Τις πρώτες εβδομάδες του 2026 ωστόσο, επέλεξε να μείνει θεατής όταν οι Κούρδοι, οι πιο αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ ενάντια στην τζιχαντιστική απειλή, βρέθηκαν να υφίστανται βαριές ήττες και απώλειες στη βορειοανατολική Συρία, στρατιωτικές ήττες και απώλειες εδαφών που σημαίνουν πια το επί του πρακτέου τέλος της Ροζάβα.

Εν τω μεταξύ, ο Ντ. Τραμπ βρέθηκε να συγκρούεται ανοιχτά με τον Καναδά και τη Δανία εγείροντας απειλές προσάρτησης εδαφών, υποδέχθηκε στον Λευκό Οίκο τον Ερντογάν στον οποίο «έταξε» τα F-35, απαξίωσε κατ’ επανάληψη την Ευρωπαϊκή Ένωση πλήττοντας τις διατλαντικές σχέσεις κι άρχισε να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από την Ευρώπη, ανακοίνωσε την αποχώρηση των ΗΠΑ από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας κι έφτασε στο σημείο να προκαλεί τριγμούς στις σχέσεις του ακόμη και με την Ινδία, ενώ παράλληλα ο ίδιος και οι γιοι του προσέγγιζαν το Πακιστάν.

Η Κίνα του Ζι Τζινπίνγκ πάντως, από την πλευρά της, αποχαιρέτησε το 2025 με εμπορικό πλεόνασμα ρεκόρ 1,2 τρισ. δολ. και ανάπτυξη 5%. Όσο για τη Ρωσία του Πούτιν, εκείνη ακόμη δεν έχει κάνει πίσω ούτε βήμα στο μέτωπο της Ουκρανίας το οποίο, αντιθέτως, συνεχίζει να σφυροκοπά με πυραύλους και μαξιμαλιστικές απαιτήσεις επέκτασης των ρωσικών κτήσεων στο σύνολο των εδαφών του Ντονμπάς.

Τι θα ακολουθήσει, μένει να φανεί. Προς το παρόν πάντως, η διοίκηση Τραμπ φέρεται να προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία σε «φίλους» παρά σε «εχθρούς», ενδεχομένως επειδή τα όρια μεταξύ των δύο έχουν πια αρχίσει να θολώνουν.