Ώρα για σοβαρές αποφάσεις

Δημοσιεύθηκε: Απρίλιος 16, 2018

Οι τελευταίες εβδομάδες -και, προφανέστατα, και οι επόμενες- στον τομέα των ελληνοτουρκικών διαφορών ήταν -και θα είναι -εξαιρετικά επικίνδυνες. Ίσως και επώδυνες. Το πρόβλημα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό και η αντιμετώπισή του, όπως άλλωστε και κάθε θέμα που άπτεται της εθνικής κυριαρχίας απαιτεί ενότητα, αποφασιστικότητα, ψυχραιμία και νηφαλιότητα.

Η στάση της Τουρκίας μόνο έκπληξη δεν προκαλεί. Οι συνεχιζόμενες απειλές, η θρασύτητα, η προσποίηση άγνοιας διεθνών κανόνων και συμφωνιών, όπως και η παραποίησή τους, καθώς και οι προκλητικές δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας από τη μια, αλλά και η ελληνική ανεκτικότητα και αμηχανία από την άλλη το μόνο σίγουρο που επιφέρουν είναι η αύξηση της επιθετικότητας της Άγκυρας. Κάποτε λέγαμε ότι οι Έλληνες στα δύσκολα, και κυρίως στα εθνικά θέματα, ενώνονται. Δυστυχώς, οι σημερινές εξελίξεις μας κάνουν να αμφιβάλλουμε. Θέματα που θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με εθνική ενότητα και ομοψυχία αποτελούν σημεία έριδος, τριβής και κομματικής αντιπαράθεσης και αντιπαλότητας.

Αντίθετα, η Τουρκία συνεχίζει, με ταχύτατο ρυθμό, την υλοποίηση μιας τεράστιας εξοπλιστικής προσπάθειας. Οι εξοπλισμοί των Τούρκων τους επιτρέπουν σήμερα να ισχυρίζονται ότι μπορούν να διαχειρίζονται επιτυχώς δύο -ταυτόχρονα- πολεμικά μέτωπα στα νότια σύνορά τους (Συρία) και ανατολικά (στο Αιγαίο). Σε κάθε εξοπλιστική αγορά, η επιδίωξη της Άγκυρας είναι τριπλή: αύξηση επιχειρησιακής ικανότητας, αύξηση εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής και διπλωματική αναβάθμιση.

Εμείς; Η αμυντική μας βιομηχανία… Ποια αμυντική βιομηχανία; Η ΕΑΒ είναι ίσως η μόνη εθνική αμυντική βιομηχανία που συνεχίζει να υπάρχει παρά τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει, παρά τον υπόγειο πόλεμο που της έχει κηρύξει η Τρόικα. Φυσικά, η συνέχιση της λειτουργίας της οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα προγράμματα που πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις της από τις Ένοπλες Δυνάμεις και τη Lockheed Martin. Χρειάζεται όμως ένα νέο όραμα εξυγίανσης και ανόρθωσης. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με νέες δραστηριότητες και νέα εξοπλιστικά προγράμματα. Για παράδειγμα η αναβάθμιση των μαχητικών F-16 και των Mirage, όπως και τω μεταγωγικών C-130H.

Έχουμε, κυριολεκτικά, φτάσει στο παρά πέντε. Ο μέσος Έλληνας πολίτης ζητεί απεγνωσμένα από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του τόπου ομοψυχία και συνεννόηση. Χρειάζεται αποφασιστικότητα στην έναρξη υλοποίησης προγραμμάτων κοινής αποδοχής και ανελαστικής αναγκαιότητας, όπως αυτά της αναβάθμισης των μαχητικών μας. Οι πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες θα πρέπει, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, να αντιμετωπίσουν τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Καθυστερήσεις, με ποικίλα προσχήματα, δεν δικαιολογούνται.

«Α&Δ»