Μέσα σε λίγα 24ωρα, ο Τραμπ επιδόθηκε σε μια σειρά από μνημειώδη «είπα ξείπα». Είπε ότι «θα εξαλείψει τον ιρανικό πολιτισμό», αλλά και ότι «θα συνεργαστεί στενά με το Ιράν»· ότι «θα στείλει το Ιράν πίσω στην Εποχή του Λίθου», αλλά και ότι θα επιτρέψει την ανοικοδόμησή του»· ότι «το καθεστώς έχει ήδη αλλάξει» στην Τεχεράνη, αλλά και ότι οι Ιρανοί είναι κάτι «τρελοί μπάσταρδοι»· ότι επίκειται «κόλαση», αλλά και μια νέα «χρυσή εποχή» στη Μέση Ανατολή… Το μοτίβο αυτών των ακραίων αντιφάσεων έχει πια πάψει να θεωρείται πρωτοφανές. Αντιθέτως, συνάδει πλήρως με τις αντιφάσεις της αμερικανικής στοχοθεσίας γύρω από αυτόν τον πόλεμο που έχει πια εισέλθει σε μια φάση άκρως εύθραυστης εκεχειρίας.

Τι ακριβώς ήθελαν να επιτύχουν οι ΗΠΑ όταν εξαπέλυσαν τη στρατιωτική επιχείρηση «Επική Οργή» («Epic Fury») κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.

Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει αυτήν την επιχείρηση, ο ίδιος ο Τραμπ αναφέρθηκε το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά από διαφορετικούς στόχους: στην ανατροπή του θεοκρατικού ιρανικού καθεστώτος, στην κατάσχεση του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου που εξακολουθούν να έχουν στην κατοχή τους οι Ιρανοί, στην εξάλειψη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, στην καταστροφή του ιρανικού πυραυλικού/βαλλιστικού προγράμματος, στην εξόντωση της ιρανικής ηγεσίας, στην εξάλειψη του ιρανικού πολεμικού ναυτικού, στην αρπαγή του ιρανικού πετρελαίου και στη διάρρηξη του δικτύου των φιλοϊρανικών proxies.

Από όλους αυτούς τους στόχους, που δεν διασαφηνίστηκαν ούτε συγκεντρώθηκαν ποτέ όλοι σε ένα κοινό επίσημο ανακοινωθέν, άλλοι είχαν σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί ήδη πριν από τον τελευταίο πόλεμο (βλ. το ξήλωμα του φιλοϊρανικού «άξονα της αντίστασης»), άλλοι επιτεύχθηκαν μετά από τις 28 Φεβρουαρίου (βλ. τις δολοφονίες κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων, τις βυθίσεις ιρανικών πλοίων, τις καταστροφές ιρανικών οπλικών συστημάτων) και άλλοι παραμένουν ανεκπλήρωτοι.

Το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς παραμένει αμετακίνητο στη θέση του. Ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν και ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του στη θέση του ανώτατου ηγέτη δεν είναι φίλοι του Παχλαβί, αλλά στελέχη του παλαιού καθεστώτος το οποίο παραμένει στην εξουσία συνεπικουρούμενο από τους εσωτερικά ισχυρούς Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).

Το ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο επίσης παραμένει στη θέση του εντός των ιρανικών συνόρων. Ο Τραμπ ισχυριζόταν το περασμένο καλοκαίρι, έπειτα από τον πόλεμο των 12 ημερών, ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα εξαλείφθηκε.

Ανασκευάζοντας, ο ίδιος τώρα υποστηρίζει ότι το Ιράν απώλεσε την ικανότητά του να εμπλουτίζει ουράνιο και ότι οι υψηλά εμπλουτισμένες ποσότητες που έχει στη διάθεσή του είναι θαμμένο κάτω από συντρίμμια που άφησαν πίσω οι βομβαρδισμοί.

Το ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα έχει όμως κι αυτό επιβιώσει, όπως προκύπτει επί του πρακτέου, μέσα από τα ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις που συνεχίζονταν έως και τα ξημερώματα της περασμένης Τετάρτης.

Κι όμως, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωνε την περασμένη Τετάρτη «νικητής», αφού προηγουμένως συμφώνησε σε μια 14ημερη εκεχειρία. Σε εκ διαμέτρου αντίθετο κλίμα, περίπου την ίδια ώρα, ο ηγέτης της ισραηλινής αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ κατηγορούσε τον Νετανιάχου ότι «δεν πέτυχε κανέναν από τους στόχους που είχε θέσει».

Ανεξάρτητα από τις όποιες ερμηνείες περί νίκης ή ήττας, Ιρανοί και Αμερικανοί παρουσιάζονταν έτοιμοι να εμπλακούν σε έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων, αυτή τη φορά στο Ισλαμαμπάντ, με διαμεσολαβητή το Πακιστάν και συμμετέχοντα τον «απομονωτιστή» Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς ο οποίος όμως δεν είχε πάρει μέρος στις συνομιλίες της Γενεύης μαζί με τους κ.κ. Γουίτκοφ και Κούσνερ.

Ο ίδιος ο Τραμπ παρουσιάστηκε μάλιστα, από την πλευρά του, να αποδέχεται ως «λειτουργική βάση πάνω στην οποία μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση» το σχέδιο των δέκα σημείων που έχει φέρει στο τραπέζι ως πρόταση ειρήνευσης η ιρανική πλευρά.

«Λάβαμε μια πρόταση από το Ιράν και πιστεύουμε ότι αυτή αποτελεί μια λειτουργική βάση για διαπραγματεύσεις […] Σχεδόν όλα τα παλαιά σημεία διένεξης έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, αλλά μια περίοδος δύο εβδομάδων θα επιτρέψει την οριστικοποίηση και την ολοκλήρωση της Συμφωνίας», έγραψε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στις 8 Απριλίου.

Μόλις λίγες ώρες αργότερα ωστόσο, την ίδια μέρα, οι New York Times έγραφαν ότι το σχέδιο των δέκα σημείων που έχουν δώσει στη δημοσιότητα οι Ιρανοί «δεν είναι το ίδιο με αυτό που ο πρόεδρος Τραμπ χαρακτήρισε “λειτουργική βάση” για διαπραγματεύσεις» καθώς υπάρχει και άλλο ένα σχέδιο 15 σημείων το οποίο είναι αμερικανικής προέλευσης και στο οποίο μάλλον αναφερόταν ο Τραμπ όταν έκανε λόγο για αμερικανοϊρανικές συγκλίσεις.

Πράγματι, κάποιοι από τους όρους των Ιρανών δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνουν δεκτοί από τις ΗΠΑ. Σημειώνεται ότι, με βάση τα δέκα σημεία που έδωσαν στη δημοσιότητα, οι Ιρανοί ζητούν, μεταξύ άλλων: την άρση όλων των πρωτογενών και δευτερογενών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στο Ιράν, την αναγνώριση του δικαιώματος του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο, τον τερματισμό του πολέμου κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο (πράγμα το οποίο απέρριπταν οι κ.κ. Νετανιάχου και Τραμπ), την παροχή πολεμικών αποζημιώσεων στο Ιράν, την απόσυρση των αμερικανικών μάχιμων δυνάμεων από όλες τις βάσεις στον Περσικό και τη διατήρηση του ιρανικού ελέγχου επί των Στενών του Ορμούζ…