12 Θέσεις για τις σχέσεις Ελλάδας και Αλβανίας

Δημοσιεύθηκε: Δεκέμβριος 7, 2018

Του πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρου Π. Μαλλιά *

 

  1. Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται από την Αλβανία με βαθιά ριζωμένη καχυποψία ως μία «οιονεί εχθρική χώρα». Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, μπορούμε να προσθέσουμε ότι και η Αλβανία αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα με υπεροψία, αλλά και φόβο. Τα όσα συνέβησαν στους Βουλιαράτες στις 28 Οκτωβρίου 2018, το φονικό του  Έλληνα  υπηκόου  έξω από το χωριό, -κυρίως όμως η εξευμενιστική στάση του νότιου γείτονα της Αλβανίας- επιβεβαίωσαν για μια φορά ακόμη  την ορθότητα της πολιτικής  που εφαρμόζει  σταθερά σε σχέση με την Ελλάδα το αλβανικό κράτος. Συνοψίζεται στη φράση «Στις ελληνοαλβανικές σχέσεις η Αλβανία  πρέπει πάντοτε να  δείχνει ότι είναι ο ισχυρός παίκτης». Τούτο δε ανεξαρτήτως καθεστώτος, κυβερνήσεων και πρωθυπουργών. Κάποιες εξαιρέσεις από τον  κανόνα υπήρξαν τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν είναι όμως δυνατόν να τον ανατρέψουν.

Την πολιτική αυτή της Αλβανίας υπηρετεί και προωθεί, με αξιοθαύμαστη ομολογουμένως αποτελεσματικότητα, επιτυχία και συνέπεια ο πρωθυπουργός της κύριος Έντι Ράμα. Όπως μάλιστα κατέδειξαν και οι εμφανείς δημόσιες -κυρίως όμως οι υπόγειες-  συνεννοήσεις  και αντιδράσεις μπορεί πάντοτε να υπολογίζει και στην εκούσια -ή λόγω αφελείας- χείρα βοηθείας δομών της Πολιτείας μας σε συνδυασμό με την έλλειψη πολιτικής συνεννόησης και συνοχής. Επίσης, την  ιδεολογική-κομματική ταυτότητα και φόρτιση που προσδιορίζουν την πολιτική μας  θέση, δράση και αντίδραση.

Διαφωνώ ριζικά, κατά συνέπεια, με όσους σπεύδουν συχνά να ερμηνεύσουν τις ενέργειες και αντιδράσεις του Αλβανού πρωθυπουργού με προσωπογραφικά ή ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά. Ας λάβουμε υπόψη ότι η δημοτικότητά του Σοσιαλιστικού Κόμματος  είναι στα ύψη  ακόμη και στα μέρη που ζει σημαντικό τμήμα της Ελληνικής Μειονότητας, δηλαδή στη Δρόπολη και στους Αγίους Σαράντα. Έναντι της Ελλάδος,  ο πρωθυπουργός κ. Έντι Ράμα δείχνει διαχρονικά  σταθερότητα, αυτοπεποίθηση μέχρι βαθμού αλαζονείας, πυγμή, αποφασιστικότητα και συνέπεια.  Χαρακτηριστικά που  μοιάζουν  -διαχρονικά και σταθερά- να λείπουν από την, έναντι της Αλβανίας, πολιτική της Ελλάδος. Απουσιάζουν η πολιτική αποφασιστικότητα, η συνέπεια και η συνέχεια. Στην έκφραση της πολιτικής αυτής των Τιράνων, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας κάθε άλλο παρά μόνος του είναι. Παρά τις αδυναμίες τους, η πολιτική των Αλβανών  γειτόνων μας δεν εξαρτάται από την κομματική  ταυτότητα ή το όνομα των Πρωθυπουργών. Έχει συνέχεια. Και στηρίζεται σε καθαρές θέσεις έναντι της Ελλάδος. Αυτό είναι ένα καθαρό συμπέρασμα  στο οποίο έχω καταλήξει εδώ και δεκαετίες.

Ας μην αιφνιδιαστούμε και απορήσουμε, διότι -ανεξαρτήτως της διαφοράς ισχύος, πολιτικής, οικονομικής και αμυντικής- τα, κατά τεκμήριο ή θεωρία, «αδύναμα» Τίρανα έχουν κατορθώσει να επιβάλλουν στην «ισχυρή Ελλάδα» τη δική τους γραμμή, θέση και πολιτική. Ακόμη δε και το δικό τους χρονοδιάγραμμα στην εξέλιξη και διαμόρφωση των σχέσεων. Το υπογράμμισε  άλλωστε ο κ. Έντι Ράμα με επανειλημμένες δηλώσεις του την τελευταία διετία. Η Ελλάδα, ώριμος και «Ευρωπαίος» γείτονας που αρέσκεται να κοιτάζει συχνά αφ’ υψηλού  τους Αλβανούς και τα Τίρανα,  άνοιξε την θύρα εισόδου της  Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καυχιέται μάλιστα ότι κατόρθωσε να παρακάμψει τις αντιστάσεις και επιφυλάξεις πολλών εταίρων. Το 2018, δυστυχώς, έχει πολλά κοινά σημεία με το 2014 , το 2013 και με το 2010. Δίδουμε, χωρίς να λαμβάνουμε. Η ιστορία, δυστυχώς, επαναλαμβάνεται. Η ιστορία της συνέχειας των εσφαλμένων χειρισμών  των Αθηνών, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, κυβερνητών και κομμάτων, έχει μία αξιοθαύμαστη συνέπεια και συνέχεια… Παραμένει η μόνη σταθερά στις ευμετάβλητες και εύθραυστες σχέσεις μας.

TΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ «Α&Δ» ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ.